Içme, ilk yudumda zehirler seni
Bahtin kadehime döktügü sarap.
Her aksam koynunda uyutur beni,
Her sabah alnimdan öper izdirap.

Sen, yirmi yasinda bir baharsin ki
Gölgende nes’enin rüzgâri eser.
Düsünen alnimda benim her çizgi
Bahari olmayan bir kisa benzer

Sana ufuklar “Gel! ” diye bagirir,
Ellerinde çiçek haykirarak
Seni gür sesiyle hayat çagirir,
Beni de çigneyip geçtigin toprak